Deze matches hebben indruk gemaakt op Astrid-Odile de Visser

, 22 februari 2017

Het is nog vroeg, donderdagochtend, als ik bel met Astrid-Odile de Visser. Astrid-Odile is vanuit haar woonplaats in Friesland op weg naar het wonderschone Drenthe, waar zij werkt als Bestuurder van Interzorg. ‘Ik viel als een blok voor Dokkum, elfstedenstad in vol ornaat toen wij op huizenjacht waren’, vertelt ze. ‘Nu wonen we al jaren met veel plezier in een klein dorpje in de buurt. Na een studie in Barcelona en wonen in Brussel is Friesland iets heel anders, maar met veel kwaliteit van leven. En goed als plek om thuis te zijn.

Astrid-Odile de Visser is een druk bezette vrouw, met ambitie. Typ haar naam in in Google en je ziet een rijtje werkervaring waar je stil van wordt. Na een periode als leidinggevende in het bedrijfsleven koos zij voor een bestuursfunctie in de zorg. Zij is nu Bestuurder van Interzorg, een organisatie voor ouderenzorg in Noord- en Midden-Drenthe. Interzorg biedt complexe zorg en behandeling, ook bijvoorbeeld aan jonge mensen die met specifieke geheugenproblematiek te maken krijgen.

Een aantal jaren geleden werd Astrid-Odile benaderd om mee te doen aan de Stichting AssenvoorAssen. Het toenmalige bestuur, onder leiding van Noor van Leeuwen, heeft haar gevraagd. Nu is Riek Siertsema voorzitter. Riek heeft veel relaties met het Midden- en Kleinbedrijf. AssenvoorAssen slaat een mooie brug tussen bedrijfsleven en maatschappelijke initiatieven.

‘Ik ben bestuurslid van AssenvoorAssen, met in mijn portefeuille de Asser Uitdaging en De Beursvloer. De Asser Uitdaging is onderdeel van een groter geheel, de Nederlandse Uitdaging. Het laat zien, dat het mogelijk is om maatschappelijke doelen samen te realiseren. Er kan zoveel meer als je mensen op de juiste manier weet te treffen! Dan ontstaat er een verbinding tussen het hoofd en het hart. Het is goed om bureaucratie en gedoe weg te nemen en om elkaars krachten te verkennen. Dat vind ik het mooiste aan de Asser Uitdaging en aan De Beursvloer: er is een prachtige en krachtige chemie waarin geven en ontvangen centraal staat, met een gesloten portemonnee. Het gaat om geven zonder verwachting, om de verrassing, om het raken van elkaar en geraakt worden omdat je dit samen mag doen. Het concept van de Uitdaging is sterk, het raakt en het verbindt. Als jij iets geeft, geeft de ander je ook iets terug, een wederdienst of in ieder geval een goed gevoel. Deze wederkerigheid raakt me.’

Astrid-Odile werkt hard. Ze vindt haar baan interessant, meestal leuk, uitdagend. Ouderenzorg staat op dit moment volop in de belangstelling. De publieke opinie is negatief en dit maakt eerlijke informatie en transparantie belangrijk. Nederland is welvarend en dat wekt de indruk dat er genoeg geld zou moeten zijn voor een goed verzorgde oude dag, maar dit is niet het geval. Er is onvoldoende budget om aan alle vragen te voldoen. Nederland vergrijst, er ontstaan steeds meer zorgvragen. Zelfs als je recht hebt op een plek in een verpleeghuis, omdat je complexe zorg nodig hebt, is niet alles geregeld. Er zal steeds meer een beroep gedaan worden op familie en op mantelzorgers. Aan Astrid-Odile de schone taak om deze realiteit steeds uit te dragen naar de maatschappij en om medewerkers te blijven motiveren binnen de organisatie. Haar dagen zijn gevuld met vergaderen. ‘Maar’, zegt ze, ‘Als ik dan toch in gesprek ben met collega-organisaties, dan regel ik meteen wat zaken voor andere maatschappelijke organisaties en de Asser Uitdaging. Een match is snel gemaakt’.

Als ik Astrid-Odile vraag welke match de meeste indruk op haar heeft gemaakt, is het even stil aan de andere kant van de lijn. Er is er niet één, er zijn veel matches die indruk op haar maken! Wat haar het meest raakt zijn de matches waarbij beide partijen verbaasd zijn over wat ze samen kunnen realiseren. Sommige bezoekers aan De Beursvloer zijn nog onbekend het met fenomeen. Deze mensen vragen zich af: ‘Wat heb ik nodig? Wat heb ik over?’. Op het moment dat partijen met elkaar in contact komen wordt waarde gecreëerd’. Opeens zijn overgebleven spullen iets waard voor een ander, opeens is talent inzetbaar. Het wordt opeens vanzelfsprekend dat de deal moet ontstaan. Er is veel verborgen waarde, die vertaald kan worden in betekenis en geluk! ‘En daar word ik blij van’, besluit Astrid-Odile de Visser haar verhaal.